Bliss heeft een boontje voor de tassen van ITSABONI

Afgelopen week kreeg ik een mail van een oud-klasgenoot van mij van de kunstacademie: Yael Bonekamp. Allebei studeerden we Ruimtelijke Vormgeving Autonoom in Kampen (NL). Wat me vooral is bijgebleven van Yael en haar werk is de originaliteit en humor én het feit dat ze soms héle vreemde materialen in haar objecten verwerkte. Tegenwoordig heeft ze zich toegelegd op het vervaardigen van tassen en aanverwante artikelen onder de naam ITSABONI. Ze heeft net haar nieuwste collectie af en ik vind het resultaat zeer geslaagd. Reden te meer dus om eens een kijkje te nemen op haar website: www.itsaboni.nl

Méér dan een geinig tasje

Vaak is er met de tassen van Yael iets vreemds aan de hand, wat maakt dat een tas anders dan anders is.
Ze omschrijft zichzelf als een verzamelaar. Overal ziet ze wel iets in. Achter een 'raampje' in een tas 'etaleert' zij soms bijvoorbeeld verzamelde voorwerpen, foto's en/of diverse materialen die samen een gevoel en/of een sfeer uitstralen. De vormgeving van de gehele tas correspondeert hier dan mee. Yaels' tassen stralen ambachtelijk en solide vakmanschap uit. Een tas van haar zit stevig in elkaar!

Kunstobject of gebruiksvoorwerp?

In feite beide. De tassen hebben een praktische gebruiksmogelijkheid, maar zeker in het vrije werk staat de kunstuiting voorop. Daarom exposeert zij haar vrije werk ook. Bij werk in opdracht maakt ze onder meer tassen geinspireerd op de persoon voor wie de tas bedoeld is. Het werkproces verloopt dan anders dan bij haar vrije werk.
Om een goed beeld te krijgen van een persoon verzamelt ze kenmerkende gegevens, foto's en trefwoorden van en over de persoon waarvoor de tas moet worden gemaakt. Ze maakt bij voorkeur kennis met haar of hem maar dit is niet noodzakelijk. Ook informeert ze naar het gebruiksdoel: wordt het een tas voor elke dag, een uitgaanstasje, een werktas, etc. Aan de hand van deze gegevens krijgt ze een 'tasbeeld' bij de persoon en dat idee wordt uitgewerkt. Vaak weet ze, door haar intuïtie te volgen, treffend de spijker op zijn kop te slaan. Niet zelden krijgt ze verwonderde, blije en ontroerde reacties.

Yael over haar werk:

"Mijn werk wordt gekenmerkt door schijnbare tegenstellingen: binnen versus buiten, vervreemding van het herkenbare, herkenning in het (ver)vreemde. Humor met een twist. Soms melancholiek, of bijna aaibaar totdat het "bijt". Zoals bij een kijkdoos of viewmaster trekt het je aandacht. Zaken die er op het eerste gezicht 'normaal' uitzien maar bij nader inzien blijken af te wijken, intrigeren me. Ik wil in mijn werk een sfeer of een gevoel vangen. Wanneer andere mensen hierin herkenning vinden en er door geraakt worden kunnen zij dit (letterlijk en figuurlijk) met zich meedragen."

Tweejaarlijkse Aanmoedigingsprijs van het Kunstcircuit Deventer

In 2009 won Yael de tweejaarlijkse aanmodigingsprijs van het Kunstcircuit Deventer. In het juryrapport stond onder meer: "Het werk van Yael is zeer verrassend. Ieder exemplaar is een kunstwerk op zich, uniek, zeer origineel, zeer creatief en ook confronterend."

Tot slot:

Haar antwoord op mijn vraag of haar werk een link heeft met ecologie/fairtrade/duurzaam/biologisch...

"Ik ben geen fairtrader in de zin van ‘eerlijk skai’ (geen idee waar en hoe dat gemaakt wordt) Maar ik raap wel ‘rommel’ op van straat en gebruik dat. Oud spul dat een ander weggooit bewaar ik weer. Gekke briefjes, kleine voorwerpjes, etc."