Ingeborg

Hoe puur, eerlijk en authentiek is Ingeborg Sergeant? We kennen haar allemaal als zangeres en als toppresentatrice van programma's als Blind Date, Wondere Wereld en het kinderprogramma 'Schuif af'... Veel minder bekend is dat zij al sinds 1999 werkzaam is als docent meditatie en yoga en workshops over de hele wereld geeft. In 2006 liet ze weten een punt te willen zetten achter haar tv-carrière en zich helemaal te concentreren op het spirituele lesgeven aan het Light Body Institute te Brugge. Maar haar ziel koos verrassend anders. Binnenkort is ze weer terug; bij Vitaya. Bliss legt met plezier Ingeborg langs de Blissmeetlat.

Hoe was je reis naar India in augustus?

"Ik ben daar 21 dagen geweest voor het ondergaan van een deeksha; een eenheidszegening. Deze deeksha werd gegeven door Aman en Bagadan, een koppel: 2 avatars van de verlichting. Onze problematiek op het moment heeft te maken met de manier waarop onze hersenen werken. Links en rechts in onze hersenen is het overactief, maar aan de voorkant mist er activiteit. Vandaar al die depressies en verdriet etc. Verlichting is een neurobiologisch proces. Als onze hersenen anders gaan functioneren, dan zal er heel veel mogelijk zijn. Toen ik over dit fenomeen hoorde, dacht ik: "wat is dit nu weer?" Het gaat enorm ver. Je voelt, je ziet, dat ze aan je hoofd bezig zijn. Tijdens die 21 dagen ben je enkel kanaal. De intentie is dat het volledig potentieel van een persoon zich mag ontvouwen. Je moet je controle volledig loslaten. Na drie dagen dacht ik: "ze zijn het aan het overpakken. Wie zijn "ze"? Ik was heel bang, maar gelukkig had ik een goed vriendin bij me. In de tuin. Het is pure science fiction. Gelukkig is die vriendin een hele nuchtere stier. Die zei: Kijk naar de wereld, het is toch nodig dat iemand het hier overpakt? Zij bracht er dus wel rust in. Na die 21 dagen ben ik in zo'n proces gestapt, heel diep en confronterend. Ik had nooit naar mijn schaduw gekeken, ik was er niet mee bezig. Maar alles is nu op zijn plooi aan het vallen. Het was heel duidelijk. Ik dacht: ik ga nooit meer voor tv werken, maar ik ga wél voor tv werken. Er zijn zich een paar dingen enorm aan het herschikken. Ik was van plan om me terug te trekken in een huisje aan zee, maar niks daarvan. Jij gaat al het mogelijke doen om je boodschap te verspreiden, is me verteld."

Wat ga je voor tv doen?

"Een programma bij Vitaya. In 2000 hadden ze me al gevraagd. Ik was toen net klaar met Wondere wereld, maar ik had een exclusiviteitscontract bij VTM, dus ik kon niet weg. Maar Vitaya wilde dit programma. Het wordt een soort variant op Wondere Wereld. Maar nu gaan we in detail met één iemand. We diepen een verhaal uit en aan het eind van het verhaal is dan de vraag: hoe moet het nu verder? Er is sprake van drie vormen van lijden: het fysieke lijden, het psychologische lijden en het existentiële lijden. Het gaat dan bijvoorbeeld om het niet goed om kunnen gaan met een rouwproces, altijd tegen dezelfde zaken aanlopen... Eerst is er een klassieke psycholoog die het probleem duidt en daarna komen ze bij mij op een sessie. Via channeling, maar dat gaan we dan niet zo noemen, via ruimere informatie, gaan we die mensen dan uit de modder halen. Als je in die rust gaat van een sessie, dan ga je dingen aanschouwen. Het hele deeksha eenheidsverhaal is eigenlijk bewustwording; die koppelt je los van je hunkering, van al je denken. De bedoeling is dat je er niet voor wegloopt, maar het toelaat, er ingaat en dan genade vraagt. En dan op de bodem van het lijden zit het bliss."

Naar wat hunker jij het meest?

"Ik heb een hele grote liefde gehad toen ik 18 was en waarvoor ik speciaal naar Brugge ben gekomen. Zo'n liefde dat ik niet kon plaatsen. Het had te maken met een vorig leven: Uit regressies is gebleken dat hij in een vorig leven mijn zoon was. Het liep niet goed af, we zijn te vroeg uit elkaar gegaan. Wij zijn karmisch heel erg verbonden met elkaar. Twee jaar geleden heb ik die draad terug weer opgepakt. Die hunkering was enorm hé. In die relatie waarin ik zat/zit moest alles opengegooid worden. Verlangen, afzien... allemaal wat liefde níet is. Relaties zijn het allerbelangrijkste. Het leven is relatie. Neem alle relatie weg en er is niets meer. Op al die relaties krijg je na die 21 dagen zoveel gedoe! Alles moest zo uitgezuiverd worden. De relatie met je vader en moeder is zo belangrijk, zo bepalend. Al vanaf de conceptie, de negen maanden in de buik etc. De vaderrelatie is voor je werk, je overvloed, je vormgeving. De moederrelatie is omtrent gezondheid, leven... Ik vind dat allemaal heel boeiend en relevant. De liefde buiten mezelf zoeken is dus een erge hunkering."

Naar wat hunkert jouw Zijn?

"Die gelukzaligheid die ik kan ervaren in meditatie en die ik eigenlijk wel altijd zou willen ervaren. In India zien ze spiritualiteit als een glas water drinken. Het is als het leven. Je kunt eigenlijk geen onderscheid maken; het is als een spiritueel landschap. Ik kon die bliss voelen met mijn ogen dicht, maar als ik mijn ogen opendeed, dan was die bliss er niet altijd. Nu merk ik dat alles in elkaar begint te stromen, mijn werk, mijn spiritualiteit, mijn meditatie. Het is één. Wat je verlangt, was één van de thema's op de teachings die ik volgde in augustus. Je wilt iets en je verlangt daarnaar. Maar je diepe overtuigingen zijn iets anders. En dan heb je dat conflict. En dat voel ik naar die onmogelijke liefde. Ik vroeg me alleen af wat het doel van dit alles was, want ik vond het eigenlijk vooral heel lastig. Het punt was dat we al één waren, het is een illusie dat dat nog niet zo was. En het doel was om ons hoogste potentieel waar te maken. Voor mijn man was het moeilijk, maar hij doet het echt ongelooflijk. Hij is een heel krachtig persoon en heel nuchter. Hij is hier om wat lucht op aarde te brengen. Hij heeft een dienstbare rol. We hebben samen al veel doorzwommen."

Wanneer is je spirituele reis begonnen?

"Als kind al. Naar de basis gaan. Ik deed altijd mijn gebedje, mijn rechtstreekse babbel en dat werkte. Dat hadden ze me zo aangeleerd. Ik geloofde daarin en had daar geen enkele twijfel over. Ik ben heel vrij katholiek opgevoed. We moesten niet elke week naar de kerk ofzo. Ik vind het zelf allemaal goed. Wat je gelooft is goed en ik zal daar nooit over oordelen. Het is me ook nooit opgedrongen. Je hebt mensen die zich écht moeten afzetten tégen. Zo had ik een collega die niet kon begrijpen waarom ik Robin liet dopen. "Jij houdt het instituut in stand!" zei hij. "Je hebt eigenlijk wel gelijk" zei ik dan. Maar ik ben dan te lui ofzo, om een nieuw ritueel te gaan bedenken en ik dacht: dit is een ritueel dat werkt. Ik ken een nonkel die pastoor is en die komt dan wel iets moois vertellen en dan zijn we samen. Maar dat klopt aan geen kanten he, want ik moet stelling nemen. Ik ben niet zo'n vechter. Mijn zus zit in een veel strengere stroom, alles met de bijbel. Ik voel geen behoefte om haar aan te vallen, of te zeggen hoe het dan wel is. Zij heeft bijvoorbeeld bepaalde overtuigingen over geld. Dat is het Kwaad, dat is het slechte. Maar je ziet dat in hun leven altijd een geldtekort is. Vanuit de esoterie weet ik gewoon, dat als je zulke overtuigingen hebt over geld, dat er nooit geld zal zijn. Dat is een verhaal van bewustwording. Maar ik wil iedereen in zijn waarde laten. Ik ben zelf met een soepke bezig, maar dat past bij mij. Voordat ik aan een meditatieworkshop begin, vraag ik hulp alle kanten, aan alle moeders, alle godinnen... Ben je katholiek, ga dan in de diepte, ben je jood, ga dan in de diepte. Tijdens één van de eenheidszegeningen ben ik het Onze Vader gaan opzeggen, waarbij ik dacht: "wat is dát nu weer". Ik kende zelfs de tekst niet meer. En tóch kwam het naar voren. En toen vroeg ik aan mijn vriendin: "klopt dat? Ging die tekst zo?" Misschien komt het door mijn weegschaal zijn... ik doe maar wat. Maar laten we er alsjeblieft niet voor vechten. In het kader van Wondere wereld heeft iemand die ik interviewde ooit eens tegen me gezegd: Jij moet nog incarneren. Ja, hoezo? Maar het lijkt inderdaad wel alsof ik nog altijd op aarde aan het komen ben; alsof ik nog moet indalen. Maar ik heb me altijd al verbonden gevoeld. Gelukkig houdt mijn man me op de grond."

Wondere Wereld. Hoe kwam je ertoe om dat bij VTM te brengen?

"Van mijn zus heb ik Siddharta meegekregen, om even terug te komen op je vorige vraag. Maar waar ik vooral zot van was, was Shirley McLaine met 'Glad Ijs'. Op mijn 18e ging ik met mijn vriendinnen naar Griekenland en dat las ik dan. Toen was ik er al mee bezig. Maar op een bepaald moment ben ik ongelooflijk in het werk geschoten en heb ik alleen maar gewerkt. Werken, werken, werken. En door zo hard te werken zijn er scheuren in mijn relatie gekomen. Er is veel dat ik via mijn relatie heb geleerd. En dan die zoektocht... Zó teleurgesteld zijn en dan zoeken naar heling. Ik deed dingen als intuïtieve ontwikkeling... ik vond dat zó fijn. "Als ik in die atmosfeer zou kunnen wérken. Wow!" Ik dacht:"dáár moet ik een programma over maken." Ik zei dat tegen Jacky, met wie ik toen veel samenwerkte en waarmee ik o.a. 'All you need is love' heb gemaakt. "Dat is een wondere wereld. Daar is van alles." En hij zei toen: "Doe dat voor jezelf. Ga naar die workshops, je gaat daar heel rijk uitkomen, maar we gaan dat niet op t.v. doen. Op dat moment voelde ik dat het de tijd er nog niet voor was en toen hebben we in die zomer een hele leuke talkshow gebracht: Volgende keer beter. Ik kon daarin verschillende facetten van mijn opleiding van theater, zingen en dansen gebruiken. Deze dierbare collega is vertrokken en werd ziek. Leukemie. Heel snel kwam hij in een stervensproces. Ik zat op dat moment in die intuïtieve ontwikkeling, waarvoor ik voor het eerst op Ibiza was om daar een workshop over te volgen. Ik kwam terug en Jacky lag al in het ziekenhuis. "Ja, er bestaan engelen. Ik heb engelen gezien!" En hij was zó gerustgesteld. Want dat was iemand die niet geloofde en nu dacht hij: "OK..." Hij is gestorven op 11 september (nog vóór de gebeurtenissen met die vliegtuigen en torens). Ik dacht: "ik ga nu aan iets anders beginnen. Ik mis Jacky, maar nu ga ik zéker Wondere Wereld maken. Maar na Wondere Wereld begon ik echt los te weken van t.v. Ik heb nog wel een paar dingen gedaan, maar mijn hunkering daar was weg. Maar dinsdag 11 september 2007 had ik eigenlijk het gevoel van een soort verrijzenis. Het idee van een cyclus. Maar van wat?"

Hoe aards is Ingeborg?

"Ik houd bijvoorbeeld niet van shoppen. Een goede plek vinden om te aarden. Ik voel soms wel een verzadigingspunt van al die cursussen. "Doen we nog iets anders?" We hadden met dat geld ook naar de Malediven kunnen gaan. Ik heb gelukkig een hele aardse vriendin, Suus, die wel kan genieten."

Doe je aan sport?

"Ik geef yoga, ook al kun je dat wellicht geen echte sport noemen. Ik werk vooral met het emotioneel lichaam. Met toestellen heb ik niks. Tennis enzo spreekt me ook niet aan. Dat is meer de mannenafdeling. Mijn Stier-vriendin Suus zegt soms: "wij gaan sporten". Die regelt dan zo'n abonnement bij een sportcenter. Dan gaan we aerobics-achtige oefeningen doen, met zo'n trapje, om de hartslag te verhogen. Ik doe dan tenminste ook eens iets gewóóns."

Als je ziek bent, kies je dan voor regulier of voor alternatief?

"Als ik in paniek ben ga ik toch naar een huisarts hier. Bijvoorbeeld voor bloedonderzoek ofzo. Maar in het algemeenprobeer ik gewoon zo gezond mogelijk te leven. Met wat weerstandsverhogendekruiden en gingerthee enzo. Soms ook wel supplementen, in drukke periodes. Goede voeding vind ik ook belangrijk. Er zijn in Brugge heel veel goede vegetarische restaurants, met heerlijk eten. Ik ben helemaal geen keukenprinses, dus dat komt goed uit."

Eet je vegetarisch?

"Hoofdzakelijk wel. Maar volgens mijn bloedgroep (ze doelt op het bloedgroepdieet van Peter D' Adamo), ik heb O+, zou ik eigenlijk wél vlees moeten eten."

Wat voor eten vind je lekker?

"Tong met frietjes eet ik heel graag of vegetarische schotels met allemaal kleurtjes en met heel veel liefde gemaakt. Of een wortelsapje. Maar ook een crème glacé."

Hoe is de relatie met je broers en zus?

"Goed. Ik heb een jonger broertje Dieter, de wereldreiziger, maar die settelt zich nu. Koen is muzikant en heeft een hotel aan zee. Trui, mijn zus, daar was ik heel close mee. Zij heeft nu 3 kinderen, het contact is een beetje verwaterd. Siegfried is de oudste, die is advocaat en woont nu ook in Brugge. Het is niet zo dat we elkaar heel vaak zien, maar het is wel een goed contact. We wonen op het moment bij elkaar in de buurt. Mijn vader stapt heel makkelijk hier binnen. Dan drinkt hij een koffietje en dan is hij weer weg."

Je zei iets over een overleden zusje.

"Ja, ik kwam na haar en kreeg haar naam. Ingeborgske stierf in augustus, in februari werd ik dan verwekt en in oktober, ruim één jaar na haar dood, werd ik geboren. 'Het meisje dat de wonden kwam helen.' In interviews is daar al heel veel over geschreven. Ik heb zelf in 2000 een familieopstelling gedaan bij Mieke Masset in Heist–op-den-Berg en daar kwam heel veel uit. Samengevat: De man die Siegfried speelde, die voelde zich niet goed, hij was misselijk, hij vroeg of hij weg mocht gaan... hij kon het niet langer aan. Maar we wisten eerst niet waarom. Pas 's avonds spraken we er met moeder over. Ze zei: "Ja, er is één ding gebeurd, we denken dat Siegfried een steentje gegooid heeft op de straat en dat zij erachter gelopen is." En heel even is er toen iets gezegd van "wát heb jij gedaan?" en Siegfried sloeg van schrik zijn beide handen voor zijn mond en sloeg dicht. Daarna is er nooit meer iets over gezegd geweest. Siegfried zat dus met iets en ik kan dat plaatsen in zijn verhaal. Hij is zich ongelooflijk aan het opofferen, voor duizend en één dingen om 'het maar goed te maken'. En verder kwam er uit dat ik teveel van dat hele verhaal op mijn schouders droeg en dat klopte niet. We moesten met de hele groep in een kring gaan staan; Trui, Dieter .. dus ook zij die er minder bij betrokken waren en dan Ingeborgske in het midden. En dat was heel schoon. Ik heb veel geweend. Het was precies alsof ik mijn zusje zag. Daarna had ik het gevoel alsof er een soort orde was teruggekeerd en er meer balans was gekomen. Ik had vorig jaar op verlof een keer een heel rare ervaring. Robin en ik zitten naar Prison Break te kijken. Dat is een reeks over twee broers. Die ene broer wordt onschuldig ter dood veroordeeld en opgesloten. En de andere, jongste broer gaat dan een bankoverval plegen om in de gevangenis te geraken, om zo zijn broer uit de gevangenis te krijgen. En een gevoel van bevrijding kwam in één keer daar op reis, terwijl we de hele tijd met Robin naar Prison break keken en ondertussen aan de zee aan het spelen waren. En ik zei tegen mijn man: "nu weet ik het; ik ben hier eigenlijk ook om haar mee te bevrijden uit die kluwen die vaststaat. Dus ik moet het wel aanpakken met mijn moeder, of er in elk geval meer over spreken. "Geef haar nu een keer een mooie plek, zodat ik kan leven." Nog niet zo lang geleden zei ze nog: "Elke dag om vijf uur ben ik er nog mee bezig, omdat ze op dat moment stierf." Dat is al wel 43 jaar geleden."

Heb jij je zusje al een plek gegeven?

"Natuurlijk, dat is hetzelfde hé? Maar op de één of andere manier houd ik het nog 'hangende'."

Korte vragen

Waar denk je aan bij het begrip puurheid?

Licht.

Vind jij jezelf eerlijk?

Soms zeg je dingen niet omdat je mensen niet wilt kwetsen, maar dan kwets je jezelf. Om daar een mooi evenwicht in te vinden, is niet altijd evident.

Vertel eens, wanneer was je niet eerlijk?

Op het einde van de samenwerking met een collega was er zo'n intensiteit dat het niet gezond was voor mijn ontwikkeling: ik vond dat ik op eigen benen moest gaan staan. Ik wou meer dingen bespreekbaar maken. Maar als ik dat dan deed, dan verergerde de situatie alleen maar, wat mij dan stopte. Eigenlijk vind ik dat niet helemaal eerlijk van mezelf. Maar tegelijk weet ik dat dat zeker nog gaat komen. Zeker met de groep mensen om je heen die het dichtst bij je staan.

Ga je in je werk/in je relaties tot op het bot?

Ja. All the way. Voordat je weggaat, moet je zorgen dat je all the way gegaan bent; zover als je kan. Anders pak je dingen mee naar je volgende relatie. Dat gaat over vriendschappen of collega's... Als je goed uit elkaar kan gaan, dan is het rond he.

Wat is volgens jou authentiek?

Dat is mijn favoriete woord. Euh....Kinderen die niet gehavend zijn? Mijn associatie met 'authentiek', houdt verband met dat verhaal van die man van op mijn 18e . Die zei dat altijd over mij: jij bent zo authentiek! Maar wie probeert er nou een huwelijk tegen te houden, zoals ik? Maar ik vond dat ik het moest zeggen, want het klopte niet. Grenzeloos Zijn, open...ik had een workshop gegeven op Ibiza. Dan komt een hele lieve vriendin, die in Brazilie heeft rondgehangen, met verwarde haren binnen. Ik zeg:" Suus, ik ben zó blij dat je er bent. Mag ik even uithuilen? En zegt zegt ze: "Ja." Echtheid.

Wat was de belangrijkste keuze in je leven?

Moeder worden. Gelukkig dat ik niet ingeschat heb wat het was. Het is zo'n verantwoordelijkheid. Ik wou eigenlijk 5 kinderen. Maar ik ben zo'n perfectionist, ik wou alles regelen. Het is heel straf, moeder zijn.

Wie of wat is volgens jou authentiek?

Mijn moeder.

Wat lees je zoal?

Ik lees heel veel over de spirituele materie. Laatste roman Paulo Coelho: 11 minuten. Een enorme draagkracht.

Welke waarden wil jij je zoon Robin meegeven?

Eerlijkheid, eigenwaarde, openheid en dat liefde de sterkste kracht van het universum is. We hadden een engelenkaartje getrokken; vergeving. Het gaat er niet om dat je datgeen wat er gebeurd is vergeeft, maar dat je de persoon kunt vergeven, zodat jij niet meer met die ballast rondloopt van boosheid en verdriet naar die persoon toe. Dat betekent niet dat je het gedrag moet goedkeuren. Je doet jezelf dan tekort. Ik vertel hem dat en dan voel ik: "dat komt binnen." Dat kan ik dan meegeven, het blijft toch een mannetje van 13. Soms zegt hij ook tegen mij: Maar mam, zíe je dat dan niet...

Kies je bewust voor biologisch, fairtrade of lokale voeding?

Met koffie doe ik dat wel. Ik zit hier perfect he. Om de hoek zit een goede biowinkel. Ik ga ook graag naar het lekkerste bakkertje van Brugge, voor de beste croissants...Niet biologisch, maar volgens mij wel heel gezond.

Kijk je zelf nog naar tv?

Ik kijk zeer weinig. Ik kijk soms mee met Robin, om te weten wat er in zijn wereld gebeurt.

Wie zijn je helden?

Boeddha, Krisnha...de figuren die inspireren. Maar die zijn niet echt van deze wereld he? Raymond van het Groenewoud. Ik vind dat hij echt authentiek is. Ik had hem gevraagd om een liedje mee te zingen en hij wou niet. Hij voelde het niet. Ook Sonja Barend. Ik kon heel geboeid naar haar luisteren.

Lijk je meer op je moeder of op je vader?

Een echte mix. Dat hele expressieve heb ik van mijn moeder. Dat rustige, beschouwende heb ik van mijn vader. Dat is een boogschutter. Hij gaat echt voor zijn doel. Het moet dan heel stil in hem zijn, om zijn doel te kunnen raken.

Wie of wat ergert je het meest?

Op het moment dat ik iets van ergernis voel, ga ik meteen spiegelen. Dát gaat over mij, denk ik dan. Dáár erger ik me soms aan, dat ik niet meer lekker relaxt onbewust kan zijn.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?

Eergisteren. Ik ween zoveel. Ik maak er een sport van (lacht) Ik ben ervan overtuigd dat wenen helend werkt.

Welke eigenschap waardeer je in een vrouw?

Dat ze van hun troon komen. Hun troon van perfectionisme, het 'niets aan de hand'.

Heb je ooit een mystieke ervaring gehad?

Ja, zoveel. Als je lichtlichaam ontwaakt, dan maak je van die reizen...

Wat is je levensmotto?

We zijn hier om iets te leren over liefde.

Wat is de beste plek om te wonen?

Op de mount chesta. Dat is een plek in Californie.

Wanneer ben je het gelukkigst?

Ik ben al gelukkig. Het is er allemaal. Als ik dat besef, dan ben ik het gelukkigst. Ik stel me gewoon op een andere frequentie in, als bij een radio.

Van wie heb je het meest geleerd?

Van Roland, mijn man.

Wat is je politieke kleur?

Bestaat dat, neutraal? Groen he.

Hoe rijk is Ingeborg?

Ik heb nooit met geld hoeven bezig zijn.

Monogamie?

Ik streef ernaar. Maar als er dingen gebeuren, dan kan ik niet zeggen dat het er niet is.

Wat vond je van dit interview?

Goh, mán! Ik ben veel te eerlijk geweest.

Ingeborg Thérèsa Marguerite Sergeant, geboren: 15-10-1966 te Menen, Weegschaal Ascendant Tweeling, Zangeres, presentatrice,actrice, Artiestennaam: Ingeborg In hetbezit van enkele 'Gouden Ogen', Getrouwd, zoon Robin, docent meditatie en yoga