Bliss

De Amerikaanse Lynne Mc Taggart (1951) is een veelbekroond onderzoeksjournaliste en auteur van vijf boeken, waaronder Het Veld en Het Intentie Experiment. Je kent haar misschien ook van het vervolg van de film What the Bleep Do We (K)now?! Down the Rabbit Hole. In de internationale nieuwsbrief Wat Artsen U Niet Vertellen stelt zij al jaren mistanden aan de kaak in de medische wereld en wil zij de patiënt mondiger maken. Door haar boeken bewijst zij dat menselijke intentie wérkt en wetenschappelijk te bewijzen valt én hoe je deze kracht kunt gebruiken, op individueel en collectief niveau. Samen met haar man Bryan Hubbard en hun twee dochters, leven zij in Wimbledon, Engeland. Verleden jaar, op het congres The Reconnection in Hamburg, hadden wij de eer haar te spreken. 's Ochtends, tijdens een ontbijt in haar hotel en vlak voor vertrek van haar vliegtuig.

Vertel eerst kort wat het Veld is?

"Een aantal wetenschapspioniers werkten al jaren met verscheidene wiskundige vergelijkingen die in de gevestigde kwantumfysica als overbodig werden beschouwd. Deze wiskundige vergelijkingen betroffen de zogeheten nulpuntenergie - een uitzonderlijk veld van kwantumenergie, opgewekt en in stand gehouden door de uitwisseling van energie tussen alle subatomaire deeltjes. Het bestaan van het Veld impliceert dat er een samenhang bestaat tussen alle materie in het universum op het subatomaire niveau, als gevolg van deze voortdurende dans tussen de deeltjes die kwantumenergie met elkaar uitwisselen. Uit ander bewijsmateriaal kwam duidelijk naar voren dat ieder van ons op het meest fundamentele niveau zelf een 'pakket' van pulserende energie is dat een constante wisselwerking met deze oneindige energieoceaan onderhoudt. Golven zijn units, kleine hologrammen van informatie. We praten over een zee van informatie en energie. Een herinneringbank, van alles wat was, is en zal zijn. Intentie lijkt enigszins vergelijkbaar met een stemvork, die de stemvorken van andere dingen en wezens in het universum met dezelfde trillingsfrequentie kan laten resoneren. Het bewustzijn lijkt een soort substantie te zijn die zich tot ver buiten de grenzen van het lichaam uitstrekt. In feite een sterk geordend energieveld met het vermogen om fysische materie te veranderen. Door gedachten te richten op een doelwit, leek het mogelijk machines, cellen en zelfs uit vele cellen bestaande organismen - zoals de mens - te veranderen. Deze macht van de geest over de stof scheen zich zelfs niets aan te trekken van de beperkingen van tijd en ruimte."

Eind jaren '90 deed de Amerikaanse carioloog Herbert benson ook een ambitieus intentie-experiment dat niet bleek te werken, hoe kan dat?

"Omdat het geen goede demonstraties van intentie waren. Zo hadden de mensen die moesten bidden, de mensen waarvoor ze baden nog nooit ontmoet. Ze wisten geen enkel detail van deze mensen, behalve een (deel van een) naam. Het maakt een heleboel verschil als er een zekere connectie is tussen de twee partijen. Er moet ook sprake zijn van een zeker geloof dat intentie werkt bij zowel de zender als de ontvanger. De mensen waar voor gebeden werd, leven hoofdzakelijk in de Boston area, waar een hoog percentage van atheïsme voorkomt. De mensen die baden, waren daarentegen christenen uit het Midwesten. Als ik een atheïst was met een hartziekte, en een groep christenen zou voor me bidden, dan zou ik daar behoorlijk geïrriteerd door zijn! Ik zou denken dat het blijkbaar al gedaan was met me, als een groep christenen al voor me moet gaan bidden. Sommige mensen was bovendien verteld dat ze misschien wel en misschien niet een gebed zouden krijgen. Dus mensen die een gebed wilden en dat ook kregen, waren wellicht onzeker of ze er inderdaad één gekregen hadden. Wat ik wil zeggen is dat dit geen normale situatie is, omdat de verwachtingen van mensen anders zijn. De mensen die baden voor iemand, konden zich niet op de specifieke persoon focussen. Ze hadden geen foto, geen volledige naam...Je hebt dus specifieke informatie nodig van de 'target'; genoeg om je op te focussen. Ik schreef hierover in detail in mijn boek The Intention Experiment."

Wat is het meest opmerkelijke wat je hebt ontdekt door de jaren heen?

"Dat intentie los van tijd werkt. Zo was er een onderzoek van de Israëlische hoogleraar Interne Geneeskunde Leonard Leibovice, die wou laten zien dat alternatieve medicijnen niet werken. Hij ontwierp een studie voor patiënten in het ziekenhuis met een serieuze bloedziekte. Voor de helft werd gebeden, voor de andere helft niet. Uit het onderzoek bleek dat de mensen voor wie gebeden was zich veel beter voelden, minder complicaties hadden etc. Wat nu het meest interessante deel van dit onderzoek was, was het feit dat deze patienten in het ziekenhuis lagen tussen 1992 en 1994 en het onderzoek pas plaatsvond in 2000! Dus zes tot acht jaar later. Het onderzoek werd opgevat als een grap, hoewel Leibovice wel degelijk een serieus punt aan de orde probeerde te stellen. Zijn bedoeling was met dit onderzoek aan te tonen dat je onmogelik de wetenschappelike methode kunt aanwenden ter verklaring van subjectieve dingen als het gebed. In weerwil van alle inspanningen die hij zich gedurende zijn loopbaan had getroost om rede en logica in de geneeskunde aan bod te laten komen, was dit het onderzoek waarvoor hij het meest herinnerd zou worden. Een onderzoek dat in feite had aangetoond dat we in de tijd terug kunnen gaan om het verleden te veranderen."

Kunnen we dus nu, als volwassenen bidden voor een fijne jeugd?

"We kunnen zoiets niet echt zeggen. We weten het niet. Het hangt wellicht af van een heleboel laboratorium condities. Je kunt de loop van zaken misschien op deze manier veranderen. Stel dat je bijvoorbeeld kanker hebt. Je kunt dan misschien in gedachten teruggaan tot het moment dat je de ziekte kreeg, en je gedachten van dat moment zo veranderen, dat je het ziekteverloop verandert. We weten echt nog niet hoever dit gaat."

Hoe is dit alles geïntegreerd in jouw persoonlijke leven?

"Er zijn twee dingen. Veel mensen die intenties sturen, zeggen dat het niet werkt. Het eigenlijke probleem is dat ze niet weten wat ze willen. Je moet echt heel specifiek zijn. Veel mensen zggen bijvoorbeeld: ik wil rijk zijn. Maar ze willen helemaal niet rijk zijn, met alle problemen die dat met zich meebrengt. Wat ze willen is vrijheid, het werk doen wat ze échtwillen doen, de mogelijkheid om te reizen, meer tijd met hun familie etc. Je moet intenties sturen met de juiste focus. We hebben een hele hechte familie, dus ik hoef niet de hele tijd positieve intenties te sturen. Ook al stuurde ik mijn oudste dochter van 18 recent veel positieve intenties, omdat ze een groot examen moest doen. Je moet open staan voor het signaal, omdat het antwoord helemaal anders kan zijn, dan wat je verwachtte. Verleden jaar, toen de zomer naderde, wou ik iets aan mijn gewicht doen. Zoals waarschijnlijk elke vrouw op deze planeet. Ik nam me heel bewust voor dat ik 5 kilo wou verliezen. Vervolgens kreeg ik een ernstige buikgriep, waardoor ik 5 kilo verloor én drie weken in bed lag. Ik realiseerde me achteraf dat deze intentie niet slim van mij was geweest. Ik had in mijn intentie aan het universum namelijk niet aangegeven hoé ik die 5 kilo wou verliezen. Dus de volgende keer zal ik mijn intentie als volgt formuleren: ik wil 5 kilo afvallen in vier weken, door te fitnessen. Ik zal specifieker zijn."

Dit lijkt ver verwijderd van What Doctors Don't Tell You?

"Ja. Ik ontdekte 'het veld' overigens bij toeval toen ik onderzoek deed naar alternatieve medische behandelingen voor mijn stichting What Doctors Don't Tell You. Ik stuitte telkens op behandelingen die gebruik maakten van een diepere energiebron die we allemaal in ons schijnen te hebben of waarmee we in contact staan. Het leek me logisch dat er meer achter moest zitten en dat het niet beperkt kon blijven tot de geneeskunde. Ik begon vragen te stellen over elektromagnetisme aan een aantal pioniers op het gebied van de wetenschap en kwam terecht in de wereld van de kwantumfysica. Ik vond het nog het moeilijkst hen zover te krijgen hun theorieën op een voor iedereen begrijpelijke manier uit te leggen. Vaak waren hier tussen de twintig en dertig interviews voor nodig. Na de verschijning van het boek was ik erg blij en opgelucht over het feit dat ik zo veel complimenten kreeg van andere wetenschappers over de duidelijke en nauwgezette manier waarop de materie in het boek werd beschreven."

Had je altijd al een interesse voor spiritualiteit?

"Jawel, in zekere mate was ik altijd al wel geïnteresseerd in bepaalde esotherische zaken, maar niet zoveel. Het schrijven van het boek Het Veld heeft de boodschapper, mij, enorm veranderd. Het kostte me enkele jaren om het boek te schrijven, en tijdens dat proces zag ik de tradiotionele wetenschap voor mijn ogen afbrokkelen. Onze kijk op de werkelijkheid is zeer incompleet. Op de bodem van ons Zijn, zijn we niet afgescheiden. Als dit waar is, dan moeten we alles veranderen op de manier zoals we gewend zijn. Bijvoorbeeld de manier waarop wij onze scholen organiseren, onze zaken en bedrijven etc. Want alles is gebaseerd op het concept dat wij afgescheiden zijn van elkaar. Dat werd heel duidelijk voor mij. Niet elke cultuur is overigens zo." 

Je veranderde misschien ook je manier van communiceren?

"Jazeker, ik ben me veel meer bewust van wat ik denk. Te boosaardige gedachten kunnen mensen zelfs kwetsen. Zo probeer ik mijn kinderen niet te categoriseren. Zo van: zij is niet goed in wiskunde, of hij is een luie sloddervos. Dat zou een effect op hen kunnen hebben in de zin dat ze zo worden. Mede omdat jij dat meermaals gedacht hebt. Ik probeer me dus open te stellen voor wie ze zijn, in plaats van ze te veoordelen."

Had je als kind al bepaalde interesses die met deze materie samenhangen?

"Ik heb weinig herinneringen aan mijn kindertijd, maar ik was als tiener al erg geïnteresseerd in gezonde voeding en esoterische zaken: dat er meer is dan wij zien... Maar het kwam op de een of andere manier nog niet samen. Ik had altijd een fascinatie voor astrologie, voor de ultieme kijk op het universum, voor alternatieve geneeswijzen.... Ik werd erdoor aangetrokken. Ik ben vooral ook geïnteresseerd in communicatie. Communiceren is mijn werk. Ik wou altijd al een schrijver zijn. Ik houd ook van dingen onderzoeken en de gevestigde orde ondersteboven halen. (lacht) Ik ben een grote voorstander van verandering. Ik ben dan ook een echte waterman."

Wat zou de volgende stap kunnen zijn?

"Mijn talent is combineren. Ik word niet snel moe om dingen te herhalen. Ik ga door en door met onderzoeken en vragen stellen. Ook deins ik er door mijn onderzoeksachtergrond niet voor terug om iemand zeventien keer te moeten bellen. Ik val ze net zo lang lastig als nodig is; ik ben een hele goede detective. Ik vind het ook een uitdaging om situaties tot een plezierige ervaring te maken. Ik probeer de wetenschap te verstoppen achter een verhaal. Dus mijn hoop is dat ik door al deze vaardigheden mijn bevindingen kan communiceren naar mensen toe, waardoor alle draden bij elkaar komen. Oude en nieuwe informatie, wetenschap en spiritualiteit. Een brug maken. Ik probeer mensen toegankelijke gereedschappen te geven waarmee ze hun leven kunnen hercreëren. Ik kijk naar hoe dieren zich gedragen. Zij léven Het Veld. Zij pikken allerlei signalen op als vanzelfsprekend, wij niet." 

Werk je ook samen met wetenschappers zoals Rupert Sheldrake?

"Nee, ik ben de informatieverzamelaar of syntesizer. Ik heb het werk van Rupert wel bestudeerd en hij is een dierbare vriend. Ik heb het werk van diverse wetenschappers bestudeerd, net als biologie en antroplogie."

Hoe weet je waar je moet zoeken bij je research? En wat waar is of niet?

"Ik weet waar ik op moet letten om onderzoeken op hun correctheid te beoordelen. Ik blijf de touwtjes volgen om te zien waar ze naar toegaan. Ik weet inmiddels ook wel welke wetenschappers 'open-minded' zijn en oprecht bezig zijn met hun onderzoek."

Wat is jouw inbreng in dit geheel?

"Wat me het meest verbaasde, was de manier waarop wetenschappers hun ontdekkingen doen. Vaak ontdekken wetenschappers dingen per ongeluk. In het donker stuiten ze er eens op. Ik wilde dat vertellen. Ik wilde er een menselijk drama van maken en hopelijk mensen tussen de regels door onderwijzen."

Hoe zou je jezelf in enkele woorden beschrijven?

"Ik ben een sceptische utopiaan. Ik ben erg exact ingesteld, maar heb ook een visie voor een nieuwe wereld."

Wat betekent geluk voor jou?

"Geluk Is een realisatie van Zijn, van het NU. Het leven in elke vorm zou omhelsd moeten worden. Het NU in elke vorm is genoeg, is prachtig. Datgeen wat je blij maakt en je verbindt met het absolute, God, dat hoeft niet perse je werk te zijn. Het kan alles zijn: zingen, in de natuur zijn...alles. Datgeen wat je het dichtst bij God brengt. Ik denk dat dat ook geluk is."

Behalve de internationale nieuwsbrief What doctors don't tell you, brengt Lynne samen met haar man maandelijks ook Proof ! uit. Proof is een onafhankelijke research groep die de duizenden producten in de alternatieve sector en eco markten uittest en beoordeelt. Sinds 2006 wordt Proof ! nog enkel via internet aangeboden, om het toegankelijk voor iedereen te maken.

www.livingthefield.com

www.wddty.com

www.thelivingmatrixmovie.com

En verder kun je Lynne MCTaggart zien in de film: what the Bleep: Down the Rabbit Hole. 

Foto's

•